Akşam apartman komşularımızla bahçede oturuyorduk. Çocukların yatma saati gelip el ayak çekilince bahçede bazı yerlerden hışırtılar gelmeye başladı. Önce ne olduğunu anlamadık ama bir baktık ki kirpiler var bahçede. Önce biri sonra diğeri sonra bir diğeri. Seri halde bahçeden bir oraya bir buraya gezinmeye başladılar.
Zaten bir kaç yıldır şehirdeki kirpi popülasyonundaki artış dikkatimi çekmeye başlamıştı. Uzun yolculuklar esnasında maalesef ki yollarda sürekli ezilmiş kirpi ölüleri görmeye başladık. Sanki şimdiye kadar saklanmışlar da birden şehre göçmüşler gibi.
Konuyu internette araştırayım dedim. 2017 yılına ait bir haber gördüm. İstanbul Veterinerler Odası Başkanı o dönemde şu açıklamayı yapmış;
“Kirpiler, hızlı yapılaşma, inşaatların yarattığı titreşimler nedeniyle yeni yaşam alanı arayışına girdi. Kirpiler, küçük başlı hayvanlar olduklarından yer kabuğundaki titreşimleri hissederler. Depremler de yaşam alanlarından çıkmalarına bir sebep olabilir. Kirpiler adapte olmakta zorlanan canlılardır. Yeşil alan yok edildikçe soyları tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kalıyor. Normalde bahçelerimizde, ormanlarda görmemiz gereken kirpileri sokaklarda görmemizin sebebi bu.”
Sokaklara bırakılan kedi mamaları da onların yeni besin kaynakları olmuş. Artık her yerde daha önce karşılaşmadığımız hayvan kardeşlerle karşılaşacağız gibi görünüyor.
Sevimliler ama keşke kendi yaşam alanlarında mutlu mutlu yaşamaya devam edebilseler. Dünyanın sadece bize ait olmadığını ne zaman öğreneceğiz bakalım.
