Benim gençliğimde Dünya'nın 3 büyük star adayı vardı. Madonna, Mıchael Jackson ve Prince. Ben bunlardan Mıchael olana resmen deliriyordum. O kadar sevmek ki nasıl anlatılır bilemiyorum.
O zamanlar gençlik dergileri vardı ve onlar ünlülerin boy posterlerini verirlerdi. Benim odamda da dev bir M. Jackson posteri vardı. O kadar seviyordum ki sınıfımda benden başka Mıchael hayranı olan Pınar'la sürekli onun hakkında konuşur, hangimiz daha çok seviyoruz diye de birbirimize posta koyardık.
O dönem hakkında çıkarılan hiçbir polemiğe inanmadığım gibi hala onun herhangi kötü bir şeyin içinde yer alacağına beni kimse inandıramaz.
Birini bu kadar sevip vizyona girer girmez filmine gitmemek elbette olmazdı. Tabi ben pek havalı bir salonda izlemedim. Bu filmi devasa bir salonda ve çok iyi bir ses sisteminde tekrar tekrar izlemek isterim. Film başlar başlamaz ben ağlamaya başladım. Bana yaşattığı ilk duygu ne kadar özlediğim oldu. O kadar özlemişim ki filmin ilk bir kaç dakikası her sahnede ah, ah dedim durdum.
Ben filme oğlumla beraber gittim. O bir Z kuşağı ve Mıchael hakkında aslında hiç fikri de yok. Evde zamanında ben dinlerken duydukları kadar. Onun da en az benim kadar etkilenmesi beni şaşırttı.
Film hakkında bir yorum yazmayacağım çünkü tarafsız olamam. Bence mükemmeldi. Başrolde oynayan çocuk Jaffar Jackson gerçekten Mıchael olmuştu. Sesi, bakışları, mimikleri böylesi olamaz dedirtecek kadar birebir aynı.
Eğer siz de benim yaş grubumdaysanız bu filmi mutlaka izleyin.
Çok etkilenecek yeniden gençliğinize döneceksiniz.
Seni çok seviyorum Mıchael.
Huzurla uyu.
