Çoğu zaman başıma gelen bir durumdur.Öyle olduğunu sandığım her hangi bir şeyin öyle olmadığını görmek sıklıkla başıma gelir.Sanırım algılamakla ilgili sorunlarım var.
Geçenlerde bir arkadaşımın başına böyle bir durum gelmiş.Çok canı acımış.İncinmiş.Telefonun öbür ucunda ağlıyordu.Neden böyle oluyor? diye sorguluyordu.Neden?
İnsanları yerden yere vurmaya ne kadar da çok alışmışız.Sadece izlediğimiz kadarıyla,gördüğümüz kadarıyla yorumlamaya,yargılamaya...İçine girmeden, dahil olmadan hayatına, sadece bakarak karar vermek.Ahmak işi!!!
İnsanoğlu yapıyor, yapıyoruz.Tanımadan,bilmeden,sormadan konuşuyoruz.
Arkadaşım.Farklıdır.Çoğunuzdan,benden farklıdır.Ağzını doğrudan yana açar sadece.Haklıysa sonuna kadar konuşur.Hayır der.Hayır!!!
İnanamaz sanırsınız hiç bir güce.Ama inanır.Yaradan'a sığınız.Yaradılanı sever.Sonunda üzüleceğini bilse de,mutlaka canının acıyacağını bilse de sever insanı.Yardımseverdir.Çoğunluğun farkına bile varmadığı başka çocuklara yardım eder.Bütün çocuklar onundur çünkü.Kendi yağmur damlasından ayırmaz diğer su taneciklerini.
Uzak dağ başlarında karda üşüyen,sadece dört duvardan ibaret okullarda okuyan çocuklara kitaplar ayırır.Yollar.Binalar okul olabilsinler diye.
Mesleğini önemser.İnsana hizmeti esastır.Çalışır.Ama anlaşılmaz...
Çünkü insanlar onun sivri diline katlanamaz,deli dolu görüntüsüne aldanır.Umursamaz sanır.Çünkü reklamı yoktur.Kendini gözüne gözüne sokmaz insanların.
Yaşamı boyunca ki buna çocukluğu dahil acıların tümünü yaşamış sanırım.Başkaları bunu yaşasam ölürüm diyebileceği pek çok şey görüp geçirmiştir.Ama bu onu kötü değil sadece daha insancıl yapmış.Daha dirençli.Daha insan sever.
Canım,
Bugün bu yazıyı okuyacağını biliyorum.Sadece sana özel yazıyorum.Hiç bir şey dert edinmeye değmez.İnsanoğlu çiğ süt emmiştir ve her an her şeyi yapabilir.Bırak onlar kendi ayıplarında kendileri cebelleşsinler.
Sen mutlu ol.Çünkü sen iyisin.Ve bu vasıf toplasan üç beş kişide var.Seni seviyorum...
