Dışarıda gri bir hava.
Tam Ekim diyeceğiniz gibi.
Yağmur vuruyor pencereme.
Gece başlayacak fırtınanın öncüsü sessiz şimdilik.
Bilgisayar başındayım.
Çalıştım.
Yoruldum.
Sonra biraz durayım müzik dinleyeyim dedim.
Zeynep Bastık çalıyor.
"Dargın" diye bir parça.
Sakin.
Güzel.
Elimin altında telefonum duruyor.
Annemi aramak istiyorum.
Çok özledim çünkü.
Babamı da özledim ama en çok annemi bu sefer.
Ağlamak istiyorum aslına bakarsanız.
Ama yeter artık diyor içimdeki çocuk.
Bi rahatla artık diye bas bas bağırıyor.
Sadece kendimi bir okyanus ortasında tek başına hayal ediyorum şu anda.
Evet evet şu anda bir yandan yazıyor bir yandan okyanusta kulaç atıyorum.
Öyle sakinim ki şaşılacak kadar.
Aslı'yı özledim bir de.
Eski bir arkadaş.
Artık görüşmediğim.
Ama hep özlediğim.
Off bu hava, bu mevsim beni benden alacak.
Bir an önce kar falan yağsa örtse her şeyin üzerini.
Kışı da sevmem ama gelsin bu kasvetli sonbahardan daha net en azından.
Soğuk ve bunu gizlemiyor kış.
Sonbahar öyle mi bir güneşli bir yağmurlu hem mavi hem gri.
Net değil.
Sevmiyorum sonbaharı.
Kafam karıştı yine yazarken.
Ne yazacaktım ne oldu.
Hadi kaçtım.
