Pandeminin başından bu güne kadar tiyatro izlememiştim. İnstagramda bir sayfanın düzenlediği çekiliş sonucunda Hayat Kime Güzel isimli iki perdelik oyuna bilet kazandım ve hevesle, heyecanla oyuna gittim.
Oyuncuların yüzlerine aşina ancak isimlerine hakim değildim. Seksenler dizisinin oyuncularının aralarında bulunduğu bir kadro.
Neyse oyuna gittim. Önce Erol EVGİN'in Sevdan Olmasa parçası eşliğinde oyuncular sahneye çıktılar. Birisi playback yaptı, diğerleri nedenini anlamadığım bir şekilde göbek attı. Sonrasında beş dakikalık bir seyirciyle sohbet ettiler. Ardından da oyun diyerek başladılar.
Oyun demeye bin şahit olduğunu düşünüyorum açıkçası çünkü daha ziyade skeç tadındaydı. İlk perde de iki farklı konu vardı. İlk bölümde borçlardan kurtulmak için banka soymaya hazırlanan bir aile ve kör bir arkadaşları plan yapıyorlar, bankaya gidiyorlar ancak banka bunlara soygunu gerçekleştiremeden kredi kartı vs veriyor. Ancak oyunun içinde toplumda kullanılan kör espirileri, kör tuttuğunu...... vs vs, kadın üzerinden dönen basit şakalar, bir iki siyasi şaka, o kadar.
Birinci perdenin ikinci bölümünde gazete ilanı ile araba satmak isteyen bir ailenin ilanını yanlış anlayarak evin kızını almaya gelen başka ( çakma şiveli, abartı makyajlı ) bir aile hikayesi. Yine kadın üzerinden yapılan belden aşağı espiriler, çirkin benzetmeler. Kıza talip olan fiziksel engelli çocukla yapılan saçma sapan diyaloglar.
Gerçekten oyun ara verdiğinde eşimi arayıp gel beni al ben ikinci kısma dayanamam dedim. Eşim de ya saçmalama sen seversin tiyatro izle dedi. Neyse oturdum oturamadım ve ikinci perde başlamadan kendimi dışarıya attım.
Acaba ben mi çok ön yargılıyım ya da alınganım diye düşünürken ekşi sözlükte yazılan ve benimle aynı fikirde olduğunu gördüğüm bir kaç yorum okudum.
Elbette ben bir tiyatro eğitimi almadım. Eleştirmen de değilim. Ama daha önce komedi olduğunu iddia eden hiç bir oyundan içim şişmiş ve sinirli şekilde çıkmamıştım. Onca emeğe yazık olduğunu düşünüyorum.
