Şu üzerimde gördüğünüz ceketi İstanbul'da bulup almıştım. Üniformam gibi olmuştu. En sevdiğim renk, en sevdiğim tarz...Kol ağızları parçalanana kadar giydim, giydim, giydim. Artık ayrılma vaktimiz mecburen geldiğinde ağlayarak veda ettim kendisine. Yerine hiç bir şeyi koyamadım. Onun gibisini bir daha bulamadım.
Hayatımın bir diğer olmazsa olmazı ispanyol paça pantolonlar. Dolabımda yer alan tüm pantolonlarım aynı. Renk fark etmiyor ama kesinlikle paça modeli budur. Sanırım bu babamdan bana geçen bir tarz. Çünkü babam yetmişler gençliği, şu anda 65 yaşında hala her pantolonu ispanyol paça :))
Ve sırt çantası..Hepsi hepsi benim olsun durmak bilmem :))
