PÖFF YAZISI


Bazen size de olur mu sadece yazmak istiyorum mesela. Sadece yazmak sonra okumadan hiç yüzüne bile bakmadan yazdıklarımı yırtıp atmak. Bugün de öyle bir gün. Sayfalarca yazıp yırttığım kendimce bir günah çıkarma ayininden yeni çıktığım bir gün.
Kendimi ruh hastası gibi hissetmeme neden olsa da aslında sanırım bu bir içsel terapi. Yazdığımda sanki bütün hislerimi bağıra çağıra 77 milyona haykırmışım ve "ohh be" diyerek rahatlamışım gibi hissediyorum kendimi.
Yaz boz tahtası gibi hayat. Yanlış yaptığında silme şansın yok ancak. Mutlaka bir yerlerine iz bırakıyor ve o yer genelde ruhun oluyor. Yara bere içinde kalıyorsun. Ağlayacak olup güçlü kalmalıyım diyerek kendini saklıyorsun elalemden. Onlar seni hep ateş böceği sanıyorlar. Her zaman ışıl ışıl renkli ve şaşalısın sanıyorlar. Oysa bilmiyorlar ruhumuz kan kaybından ölmek üzere.

                                                                              Sevda/Yalova/05.01.2016



Yorumlar

YazmadanDurmam dedi ki…
Çok iyi yapmışsın. Bunları konuşarak karsindakine anlatmaya calissan hep bir şey eksik kalacaktı çünkü sen kendini tam olarak ifade edemeycektin ama şimdi kağıda sigindin kaleme sarildin ve içindeki seni rahatsız eden her şeyden kurtuldun. Tekrar geri geldin hoşgeldin :)
Deniz dedi ki…
Bu aralar tam da şiirdeki gibi hissediyorum. Bende çoğu zaman yazarım tüm içimdekileri, karşımdakine söylüyormuşçasına. Sonra silerim. Tam olmasa da biraz rahatlatıyor gerçekten. Yüküm hafifliyor. Yaz gitsin sen de. İyi geliyorsa yap. Ruh hastalığı değil de kendini iyileştirme bence bu. Bazen haykırmak, kırıp dökmek rahatlatıyor, ki sen ne güzel kağıda yazıyorsun. Kimseye zararın olmadan :)
sevdicann dedi ki…
Takipteyim bana da beklerim.Ayrica blog yorum kardeşliği grubumuza beklerim.