HÜZÜN VE ÇOCUK

                                            
Bazen tesadüfen bir hüznün içine düşüverir insan...Parkta tek başına oturan çocuğa günaydın,okul yok mu bugün? dedim. Önce bana sonra uzaklara baktı.Biraz duraksadım.Hüznünün yarısını alırım sandım ama o öyle uzaktaydı ki o anda ne hüznü paylaşacak ne de o ana ortak olacak gücü yoktu.Yanından ayrıldım, aklımda kaldı.

Yorumlar

ATAHAN İLE HAYAT dedi ki…
bak şimdi bende merak ettim sabah okumuştum face de dedim kendi kendime kimbilir ne derdi var diye ....
Havva Peynirci dedi ki…
sevda,
çocukların haketmediği şekilde yaşaması beni çok incitiyor.
okumak bile dağıttı beni.
Sevda ÜNLÜ dedi ki…
meğer okul devamsızlığı on günü geçmiş.Nasıl olsa kaldım diyerek okula gitmemeye başlamış ama evden de okula gidiyorum diye çıkıyormuş. Allah'tan eşimin okulunda okuyormuş soruna el attık...