KALPAK / TİYATRO OYUNU

Dün akşam hiç aklımda yokken arkadaşımın bir telefonu ile tiyatroya gittim. İyi ki gitmişim.
Uzun zamandır gerçek sanatçılardan gerçek bir oyun izlememiştim.
Tiyatro sahnesine kilitlenerek bir oyun izlemeyi özlemişim.
 



 Oyunda Alman- Rus savaşı esansında esir kampından kaçan bir rus askerin bir alman anne-kızın yanına saklanması çerçevesinde gelişiyor.
İçinde korku ve aşk olan güzel bir oyun...
Oyun tanıtımında sekiz yaşından küçükler izlemesin diyor. Bence de uygun bir uyarı olmuş. Bazı sahneler pek çocuklara göre değil.




Ben oyuna on yaşında ki oğlumla gittim. Onun oyun sonrası yorumu beni çok heyecanlandırdı.
"Anne sanki sinema filminin içinde ben de varmışım gibi hissettim".
Gerçekten tiyatronun büyülü dünyası hepimizi etkisi altına aldı.



Oyunun başrol oyuncuları Mine Tüfekçioğlu ve Kutay Şahin. Diğer rollerde oldukça başarılı ve tanınmış isimler var. Mesela Suna Selen. Kendisini canlı canlı izlemek büyük bir zevkti.


Ancak şunu belirtmek istiyorum. Bizim insanımızdan bişey olmaz. Oyunun başında hiç bir gelişmiş ülkede duyamayacağınız bir anons yapılıyor. "Lütfen telefonları kapatın, flaslı veya değil fotoğraf çekimi yapmayın" diye. Ama kime diyorsun. Telefonları kapatın demek kapatın demektir. Onu sessize ya da titreşime almak kapatmak değildir. Bir süre sonra salonda arı vızıltısı gibi titreşim sesleri duyulmaya başlayınca bütün motivasyonunu kaybediyor insan. Sonra ön sıramda oturan uzun saçlı bey. Sana fotoğraf çekme dediler. Koltuğa gömülerek çaktırmadan fotoğraf çekmeye çalışman hem komik, hem sinir bozucu hem de ayıp olmadı mı sence?



Yorumlar

niko dedi ki…
Aşk'a 103 adım.. oyununda da Bülent Seyran resmen gözüyle yalvardı çekmeyin diye ama ısrarla çekmeye devam eden insanlar,insanlarımız :)
Necla Solen dedi ki…
Yok canım biz adam olamayız, emeğe saygı duymadan adam olmayız, olamayız....
Nihal Baysal Koçer dedi ki…
ben de gitmek istiyorum :))