BİZ:))

Çocuklarla geçirilen zamanlar bazen çok yorsa da beni çoğu kez anların tadını çıkarmaya, sindire sindire yaşamaya çalışıyorum.Çünkü biliyorum ki bu iki sıpa az büyüdüklerinde benden parça parça kopacaklar.Daha şimdiden büyük oğlum "anne artık ben kendim yıkanacam,sen gelme" demeye başladı bile.:))
O yüzden onlara ait bir kaç güzel anıyı sizlerle paylaşmak istedim.Biliyorum ki bu blog geçmişe bırakılmış bir anı defteri olacak.İnternete düşen hiç bir şey gizli kalmayacak:))

*********************************************************************************
efenim, benim küçük oğlanla oturuyoruz salonda.Bu bana annecim, balım ,böreğim şeklinde hitap ediyor seviyor beni, ben de ona balıtım,böceğim,kuzum ...İşte bilirsiniz ana oğul karşılıklı şımartıyoz birbirimizi.Benim ufaklık ellerini yanaklarımda dolaştırmaya başladı,sonra bana dedi ki:

-Anne tıpkı kadife gibisin.
(şöyle ki bu çocuk kadifeyi ne biliyor hadi biliyor diyelim benim sakallarım mı çıkmış ki bana böyle diyor.Hemen kuaförüme uğradım ertesi gün:))


**********************************************************************************

Büyük oğlum bebekken çorap takıntılıydı.Her ne zaman olursa olsun çorapsız durmazdı.Yaz, kış, uyku farketmiyordu onun için.İlle ayakta çorap olacak.Sinop'ta tatildeyiz.Oğuz bir buçuk yaşlarında falan.Giydirdik mayosunu, eline verdik küreği kovayı kumsala inecez.
-Hadi annecim çoraplarını da çıkaralım.
-IIh
-Ama annecim olmaz ki çorapla burda...
-Iııh
-Islanır ama oğlum, bek herkes çıplak burda.
-Iıhhhhhhhhhhhhhhh
-İyi sen bilirsin.
dedik ve kumsala indik.Kumdayken sorun yok denize girdik.Tabi çorap ıslandı.Bizim ki hemen çıktı dışarıya sudan nasıl ağlamak anlatamam size.
-Çorabımmmmmmmmmmmm diye diye:)))


************************************************************************************

Ozan ilkokul birinci sınıfa başladığında abisi aynı okulun dördüncü sınıfındaydı. Ufaklık hem ufak hem nazlı olduğundan arkadaşları ve daha büyük çocuklar tarafından biraz fazla hırpalanıyordu.Bize anlattı.Biz de öğretmenine söyledik ama çok çözüm elde edemedik.
Ufaklık bakmış bu işi çözecek olan biz değiliz, abisine anlatmış durumu.Ertesi gün abi kardeşini almış kolunun altına, çıkarmış okulun meydanına.

-Herkes bana baksın.
diye bağırmış.
Diğer çocuklar şaşkın şaşkın kim bu bağıran diye bakmışlar.Bizim büyük devam etmiş:)
-Bu çocuk var ya işte bu benim kardeşim, bundan sonra ona dokunanın ağzını burnunu kırarım.

O gün bu gündür bizim küçük pek rahat okulda.:))




Yorumlar

güneyaras dedi ki…
SEVDA ÇOCUKLARLA YAŞADIĞIN ANILAR BANA HİÇ YABANCI DEĞİL BİZİMKİLER DE SENİNKİLERİN YOLUNDA.
Sevda ÜNLÜ dedi ki…
ee iki erkekte sende var..normal:))